Bir varmış, bir yokmuş, meyveler tellal iken, sebzeler berber iken, ben öküzün sütünü sağar iken, ülkenin birinde, iyiler iyisi bir pâdişah varmış. Her şeyi varmış, ama hiç çocuğu yokmuş. Yaşı ilerledikçe bu yüzden kederi artıyormuş.
Bir gün akıllı bir pîri …
Günlerden bir gün, köylerin birinde Yusuf adında bir çocuk vardı. Tatlı mı tatlı güzel mi güzel bir çocuktu. Ama ele avuca sığmaz hiçbir yerlerde duramazdı. Yusuf’un babasının kaz sürüleri vardı. Küçük Yusuf, her gün onların peşinden koşar ve sürüyü dağlarda …
Bir zamanlar Efe ve İbikli Paşa adlı iki horoz varmış. Bunlar amca çocuklarıymış fakat birbirlerini asla sevmezlermiş. Onlar incir ağacı yüzünden devamlı tartışırlarmış. Bu incir ağacının oldukça tatlı ve sulu meyveleri varmış. İkisi de incirden yalnız kendisi yiyecek istiyor ötekinin …
Günlerden bir gün, bir tavşan ormanda hoplaya zıplaya geziniyormuş. Bu tavşancık gördüğü bütün komşularına ne kadar hızlı olduğundan bahseder, kimsenin onu geçemeyeceğini söylermiş.
Tavşan, gerçekten de güçlü ayaklarıyla hızlı koşarmış. Komşuları ise tavşanın bu şekilde böbürlenmesinden hoşlanmazlarmış. Ama hiçbirisi de …
Bir varmış, bir yokmuş. Uzaklardan bir köyde, buğday tarlasında kendilerine yuva yapmış olan tarla kuşu ile yavruları yaşarmış. Dünyaya daha yeni gelen bu yavrular uçmayı bilmiyorlarmış. O yüzden de tarla kuşu her sabah uçar gider ve gün boyunca yavrularına yemek …
Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zamanda bir padişah ve üç de oğlu varmış. Bunlar ülkelerinde mutlu bir hayat sürerlermiş. Küçük oğlan bir gün köşkünde otururken, sokaktaki çeşmeden su almak için bir kocakarının geldiğini görmüş. Oğlan kocakarının testisine küçük bir taş …
Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer çalgıcı, pireler yorgancı iken. Bereketli topraklara sahip bir ülkenin iyi kalpli ve cesur bir pâdişahı varmış. Bu ülkede varlar var, yok yok imiş. Her şeyin en güzelini bulmak hiç …
Çok çok çok eskiden ülkelerden bir ülkede ormanlardan bir orman bu ormanda da bir ağaç varmış. Yaprakları ince iğnecikler şeklinde olan bu ağacın kahverengide kozalakları varmış. Şimdi hepiniz niye ağaçcık diyorsun iğne yaprakları kahverengi kozalakları olduğuna göre çam olmalı o …
Bir zamanlar, kuşlar kendi aralarında bir tiyatro kurmuşlardı. İlk temsillerini vereceklerdi. Hepsi de çok heyecanlıydı. Kolay mı? O gece tüm orman onları seyretmeye gelecekti.
En önde gelen ormanların kralı aslandı. Nasıl da kibirliydi! En öndeki sıraya geçti, oturdu.
Arkadan diğerleri …
Bir varmış, bir yokmuş… Bir zamanlar bir masal kasabası varmış. Bu kasaba dağların arasında bir yerdeymiş. Buradaki dağlar öyle dik öyle dikmiş ki bir noktadan, bir başka yere gitmeye olanak vermezmiş. Bu yüzden kasabada hiçbir yol yokmuş. Zaten buranın adı …
