Mor dağlar yüce yüce, derlenip, yekinip varmışlar uca… Ömrümüzün yarısı gündüz, yarısı gece. Renk renk denizler masal, yıldız yıldız gökler bilmece…
İnadına yaşar gideriz dünyada kimimiz otlar, kimimiz börtü-böcek, kimimiz kuşlarca… İlle de yaşamak, yaşamak ya insanca… En zor olanı …
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken pireler berber iken, ben bağda üzüm bekler derede odun yükler iken, bir varmış bir yokmuş. Bir zamanlar, çiftliğin birinde sahibiyle beraber bir at yaşarmış. Gel zaman, git zaman bu at yaşlanmış …
Günlerden bir gün, kartal yuvasını yaşlı bir meşe ağacının tepesine yapmıştı. Bir yaban kedisi de bu ağacın ortasındaki bir kovukta yaşıyordu. Yerde ise domuz yavrularıyla birlikte huzur içinde yaşıyordu. Yaban kedisinin hainliği olmasaydı belki her şey daha güzel olabilirdi. Fakat …
Vakti zamanın birinde, bir çiftlikte mutlu neşeli bir eşek yaşarmış. Çiftlikteki işleri yapmak için tarlaya giden işçilerle birlikte o da gider, hayatından memnun, kendine güveni tam, biraz otlar, biraz su içer, durmadan anırır tarlada kim varsa, herkesi rahatsız edermiş.
Eşek …
Bir zamanlar, ülkenin birinde fakir bir kunduracı ve karısı yaşarmış. Kunduracı çok yaşlandığı için artık eskisi gibi çalışamıyormuş. Kazandıkları para ancak karınlarını doyurmaya yetiyormuş. Kunduracı, bir gece elinde kalan son deriyi de ertesi gün ayakkabı yapmak için hazırlayıp tezgahın üzerine …
Masallardaki fantastik, gizemlerle dolu, olağanüstü olaylarla bezenmiş maceralı dünya, çocuklar için olduğu kadar, yetişkinler için de ilginç, merak edilen bir dünyadır. Hemen her yazınsal türün kullandığı serüven özelliği, okumayı ve sürükleyiciliği arttırır. Bu nedenle merak ögesi, daha başta masalı çocuğa …
Evvel zaman içinde uzaklarda büyük bir kentte iki küçük çocuk varmış. Bunlar birbirleriyle arkadaşmış. Ancak birbirlerini kardeş gibi severlermiş. Erkeğin adı Kay, kızın adı Gerda imiş. Bunlar sürekli birlikte oynar, hiç ayrılmazlarmış. Gerda’nın bir de büyük annesi varmış. Büyük annesi …
Bir varmış, bir yokmuş,
Evvel zaman içinde,
Kalbur saman içinde,
Develer top oynarken,
Eski hamam içinde,
Horozlar tellal iken,
Pireler hamal iken,
Ben anamın beşiğini,
Tıngır mıngır sallar iken,
Anam düştü beşikten,
Babam düştü eşikten,
Biri kaptı maşayı,
Dolandım dört …
Günlerden bir gün, bir ağaç;
“Şu bahçenin ortasında yalnız bir ağacım. Tüm dostlarımı birer, ikişer yok ettiler. Eskiden ne güzel meyveler verirdim, hepsi gerilerde kaldı. Şimdi o günleri geri getiremem ama tekrar meyve verebilmek kendimin olduğu kadar meyvelerimden faydalananların da …
Günlerden bir gün, Ramses uyandığında kendini dünyanın merkezinde bulur. Üstelik, dünyanın merkezi öyle kolay hazmedilir bir yer değildir. Yaşanasıdır belki, lakin yaşayan tektir. Merkezin dışındakiler merkeze bağlı birer kukladırlar. Kuklalar ne düşünür, ne söyler, ne hissederlerse, onlar da o kadar …
