Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, nice hayvan yaşarmış büyük orman içinde. Kimisi güzel, kimisi çirkin, kimisi sincap, kimisi maymunmuş.
Hepsi de hayatından memnunmuş. Bu ormanda bir de tavşan varmış. Bulur buluşturur, takar takıştırır, gece gündüz …
Zamanın birinde bir çiftlikte küçük bir kırmızı tavuk yaşarmış. Tavuk kendi yiyeceğini kendi bulur ve bu güzel çiftlikte çok mutlu bir hayat yaşarmış. Bir gün buğday taneleri bulmuş ve bunları ekerek daha çok yiyecek elde edeceğini düşünmüş. Ancak nasıl ekeceğini …
Bir zamanlar iki iyi arkadaş fare varmış. Bir tanesi şehirde yaşar, bir tanesi de köyde yaşarmış. İki yer arasında seyahat eden arkadaşları aracılığıyla birbirlerinden haber alırlarmış. Bir gün kent faresi, arkadaşı tarla faresi ile buluşmak istemiş. Diğer fare arkadaşlarıyla ona …
Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde Okuldan gelen çocukların yorgunluklarını atmak, eğlenmek için neşeyle oyun oynadıkları, büyük bir dev’e ait olan bahçe varmış. Ancak dev uzun yıllar ortalarda olmadığından bu bahçe insanların ortak kullanım alanına dönmüş. …
Bir zamanlar, terzinin bir çocuğu varmış. Bu çocuk o kadar küçük kalmış ki, boyu küçük bir başparmaktan daha fazla uzamamış. Bunun için ona herkes “Parmak Çocuk” derlermiş.
Ama bu çocuğun öz güveni pek fazlaymış. Bir gün babasına demiş ki:
Babacığım, …
Ormanda yaşayan hayvanlar kendileri ve başkaları için hayatta kalmak zorunda olduklarını sanırlar. Bunun adına fedakarlık derler. Başkaları diye düşünülenler üçü beşi geçmez. Farkında olmadan seçilen yaşam tarzıdır bedava yaşamak.
Yıllar önce bu yaşam tarzını seçen ormandaki hayvanlar bazen mutlu, bazen …
Bir zamanlar, şirin bir ormanın hemen yanından tren yolu geçermiş. Ormandaki hayvanlar her sabah trenin çuf çuf sesiyle uyanırlarmış. Orman sakinleri treni çok severlermiş. Ormana yaklaştığında “Düüüt Düüütt! diye öten treni görmek içim tüm hayvanlar tren yoluna doğru koşarlarmış. Tilkiler …
Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, ağaçlar berber iken, çiçekler tellal iken, çok uzak diyarların birinde, büyük bir bahçe varmış. Bu bahçe bildiğimiz bahçeler gibiymiş ancak bir özelliği hariç. Bu bahçenin içinde şarkı söyleyen bir ağaç …
Zamanın birinde, bundan çok yıllar önce. Saraylarda padişahların yaşadığı, meydanlarda okların atıldığı, pazarlarda altın sikkelerle alış veriş yapıldığı zamanın birinde… Güzel bir bahçenin tam ortasına kurulu bembeyaz bir ev varmış. Bu evde altın sarısı saçları olan güzel mi güzel, alımlı …
Bir varmış, bir yokmuş. Ülkenin birinde bir kral yaşarmış. Bu kralın onbir oğlu bir de kızı varmış. Bir gün kralın karısı ölmüş. Kral ve çocuklar Kraliçe’nin ölümüne son derece üzülmüşler.
Gel zaman git zaman kral yeniden evlenmiş. Kralın yeni eşi …
