Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir köylü kadını varmış. Her gün bu kadının evinin önünden geçen bir delikanlı, kadının sokağa bir tas süt döktüğünü görür, merak edermiş.
Delikanlı bir gün gene oradan geçerken köylü kadının …
Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, büyük bir orman kenarında, küçük bir kulübede bir aile oturuyormuş. Erkek, balta girmemiş ormandan odun keserek uzak şehirlere götürüp satar, böylece ailesine bakarmış. Kadın da, ormandaki çağlayandan eve su taşır, …
Bir varmış, bir yokmuş. Vakti zamanında bir Keloğlan varmış. Annesinden başka kimsesi olmayan Keloğlan; Sabah akşam durmadan uyurmuş. Arada bir karnı acıkır, annesi ne verirse onu yer, sonra tekrar uyurmuş. Günlerden bir gün annesi, sırtını sıvazlayıp öğütlemiş:
Eğirdiğim yünlerin parasıyla …
Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, cinler cirit oynarken eski hamam içinde bir Pâdişah varmış. Büyük başın büyük derdi olur derler. Bu Pâdişahın da bir derdi varmış. Şu geçici hayat zehir olmuş kendine, şu darı dünya zindan mı zindan olmuş …
Bir zamanlar bir Kral ile Kraliçe bir kız çocukları olunca bu mutlu günün şerefine bir ziyafet vermişler. Ziyafetten sonra Kral çevresindeki insanlara baba olmanın kendisini nasıl mutlu ettiğini anlatmış, zira yıllar yılı karısıyla birlikte hep bir çocuk sahibi olmayı beklemiş …
Bir zamanlar altı güzel kızı olan bir kral varmış. Ama bu kral insanların kralı değilmiş. Ülkesi dalgaların altında balıkların değerli taşlar gibi parıldadığı bir ülkeymiş. Genç prenseslerin anneleri çoktan ölmüş ve onları büyükanneleri büyütmüş. İçlerinde en güzelleri en küçük olanıymış. …
Bir varmış, bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde, uzak bir ülkede bir oyuncak evinin içinde tam altı tane kurşun asker yaşarmış. Bunları bir gün alıp bir oyuncakçı dükkanının vitrinine koymuşlar. Altısı da tüfekleri omzunda hazır olda duruyordu. Yalnız …
Bir varmış, bir yokmuş. Çok çok eski zamanlar, ne ovada, ne bayırda, ne dağda, ne bostanda ne bağda… Ne Kaf dağında, ne Ağrı dağında, Bağdat ilinde Alaaddin adında biri yaşarmış.
Henüz bir çocukmuş Alaaddin. Gün boyu kırda bayırda gezer, arkadaşlarıyla …
Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir orman varmış. Bu ormanın halkı o kadar mutlularmış ki bu mutluluklarının gün gelip de bitmesinden korkuyorlarmış.
Ormanda bir gün çok şiddetli bir rüzgâr fırtınası çıkmış. Orman halkı çok ürkmüş. …
Günlerden bir gün ormanın birinde sürekli kendi halinden şikayet eden bir çam ağacı varmış. Bu ağaç keşke benimde diğer ağaçlar gibi parlak yapraklarım, güzel kokum ve üstüme konan neşeli kuşlar olsa diye devamlı dert yanarmış.
Bir gün ortaya bir …
