Anadolu’yu 55 yıldır diyar diyar gezen “Masalcı Dede” lakaplı Cemalettin Kavaklıgil, masallara adadığı hayatıyla dikkat çekiyor.
Sadece kitap yazmakla yetinmeyen “Masalcı Dede” lakaplı Cemalettin Kavaklıgil (82), Anadolu’yu diyar diyar gezerek heybesinden çıkardığı birbirinden renkli masalları çocuk ve yetişkinlere anlatıyor. Gezdiği …
Adamın biri bir gün eşeğine buğday yükleyerek değirmene varır. Eşeğin sırtındaki buğday çuvallarını indirir indirmez eşek kaçar ve kaybolur. Adam eşeğin peşine düşerek aramaya koyulsa Cuma namazını kaçıracaktır.
Tam bu sıkışık anda adamın tarla komşusu çıkagelir ve der ki, “Bugün
Henüz köyden başka bir yer bilmezken, gözümüzün gördüğü en büyük mavilik Burdur gölüydü gökyüzünden sonra. Deniz derdik.
Henüz Küçük Mehmet sağken, Hidayet “Tütün” olmadan, Ahmet “Göncü”, Hasan “Dıngır”, Baki “Memo”, Mustafa “Keleş”, Raşit “Efe”, Mustafa “İzzet oğlu”, Göküş Kara Mehmet …
Benim adım Kamber. Minareden uzun mumbar yedim, içtim doymadım Harda, hurda, şurada, burada, tarla, bağda; yedim, içtim, doymadım Aman bacı, kaldır sacı, yağlı bazlamacı yedim, içtim, doymadım Dere gibi hoşaflar, tepe gibi pilavlar, ambar ambar yulaflar yedim, içtim doymadım Denizi …
Harda hurda, eşeği yedirdik kurda, altmış tarla buğday, yedim karnım doymadı. Denizi çorba ettim, gemiyi kepçe ettim, yedim içtim yüzüm gülmedi. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın birinde, dünyanın en muhteşem ülkesine sahip bir hükümdar varmış. Lakin sahip olduğu güzelliğin farkına …
Varmış, yokmuş, Allah’ın kulu çokmuş, çok söylemesi günah, söyleneni dinlememek çok ayıpmış.
Eskiden bir köylü varmış. Fakir, ne tarla, ne bağ, ne de bahçesi varmış, zavallının. Yalnız üç anne kızı varmış. Karı küçük kızını doğururken ölmüşmüş. Bir yıl yine şunun …
Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, cinler cirit oynarken eski hamam içinde. Vay neler varmış vay neler varmış. Yeller eser, sular çağlarmış. Aptallar top oynar, akıllılar ağlarmış. Allah’ın kulu da çokmuş. Kimisi akıllı imiş, başlarında kavak …
Bir varmış, bir yokmuş. Vakti zamanında bir Keloğlan varmış. Annesinden başka kimsesi olmayan Keloğlan; Sabah akşam durmadan uyurmuş. Arada bir karnı acıkır, annesi ne verirse onu yer, sonra tekrar uyurmuş. Günlerden bir gün annesi, sırtını sıvazlayıp öğütlemiş:
Eğirdiğim yünlerin parasıyla …
Bir zamanlar iki iyi arkadaş fare varmış. Bir tanesi şehirde yaşar, bir tanesi de köyde yaşarmış. İki yer arasında seyahat eden arkadaşları aracılığıyla birbirlerinden haber alırlarmış. Bir gün kent faresi, arkadaşı tarla faresi ile buluşmak istemiş. Diğer fare arkadaşlarıyla ona …
